1. Traktowanie etykiety wyłącznie jako narzędzia marketingowego

Hasła reklamowe, przyciągające uwagę kolory i graficzne dodatki są mile widziane, ale nie mogą przesłaniać tego, co najważniejsze – obowiązkowych elementów etykiety CLP. Zamieszczenie większej ilości danych marketingowych nie jest uzasadnieniem dla pominięcia informacji o zagrożeniach (na przykład ze względu na brak miejsca).

Zanim produkt trafi na rynek, upewnij się, że etykieta produktu chemicznego zawiera:

• zwroty H i P,

• piktogramy GHS,

• dane identyfikujące produkt i dostawcę.

Wszystkie te informacje znajdziesz w karcie charakterystyki.

2. Czarno-białe piktogramy GHS zamiast kolorowych, puste piktogramy

Czarno-białe wersje są dopuszczalne tylko w wyjątkowych przypadkach, np. w transporcie. Na etykiecie produktu sprzedawanego konsumentowi muszą się znaleźć kolorowe piktogramy z czerwoną ramką. Nie wolno również zamieszczać na etykiecie pustych piktogramów (to znaczy samych czerwonych ramek bez czarnego znaku graficznego w środku.

3. Zbyt mała czcionka na etykiecie

Jeśli tekstu nie da się przeczytać z odległości 20–30 cm, font jest za mały. Dobrą praktyką jest stosowanie czcionki min. 6 pkt, szczególnie dla informacji o zagrożeniach. Oczywiście w świetle opublikowanej aktualizacji rozporządzenia CLP będzie należało stosować czcionki o wielkości określonej w zaktualizowanych przepisach.

4. Zbyt małe piktogramy 

Piktogramy na etykiecie muszą mieć odpowiednie wymiary – to nie jest element dekoracyjny.

✅ Dla opakowań do 3 litrów: co najmniej 10 x 10 mm

✅ Dla opakowań 3–50 litrów: min. 23 x 23 mm

5. Tekst poziomy na etykiecie, przy pionowo ustawionym produkcie

Etykieta musi być czytelna bez obracania opakowania. Zadbaj o to, by treści były umieszczone poziomo względem orientacji produktu na półce.

6. Różne nazwy produktu na etykiecie i w karcie charakterystyki

Marketingowa nazwa handlowa może być chwytliwa, ale musi być identyczna na etykiecie i w SDS. Niezgodność nazw prowadzi do dezorientacji użytkownika i potencjalnych konsekwencji prawnych.

7. Brak tłumaczenia nazw substancji niebezpiecznych

W przypadku sprzedaży na rynkach zagranicznych lub nawet lokalnych – nazwa niebezpiecznej substancji musi być podana w języku kraju wprowadzenia do obrotu. Samo angielskie brzmienie nie wystarczy.

8. Brak danych kontaktowych producenta lub importera

Zgodnie z CLP, na etykiecie musi znaleźć się nazwa, adres i numer telefonu dostawcy – niezależnie od tego, czy jest to producent, importer czy dystrybutor.

9. Nieaktualna etykieta po zmianie składu lub klasyfikacji

Zmiany w składzie mieszaniny lub nowa klasyfikacja substancji wymagają aktualizacji zarówno karty charakterystyki, jak i etykiety CLP. To obowiązek, nie opcja.

10. Pomijanie numeru UFI przy mieszaninach zgłoszonych do PCN

Jeśli Twoja mieszanina została zgłoszona do systemu PCN (zgodnie z art. 45 CLP), musisz umieścić numer UFI (Unikalny Identyfikator Składnika) na etykiecie. Brak UFI to częsty, ale poważny błąd formalny.

✅ Podsumowanie – jak uniknąć błędów na etykietach CLP?

• Zawsze porównuj treść etykiety z kartą charakterystyki.

• Regularnie sprawdzaj zmiany w przepisach CLP i REACH.

• Testuj czytelność etykiety na realnym opakowaniu.

• Nie traktuj obowiązkowych elementów jako „zbędnych dodatków” – to one zapewniają zgodność i bezpieczeństwo.