Jednym z najważniejszych elementów funkcjonowania produktu chemicznego w obrocie jest jego klasyfikacja pod kątem stwarzanych zagrożeń. Ma ona wpływ na dalsze obowiązki, które będą dotyczyły mieszaniny, w tym oznakowanie naszego produktu chemicznego, konieczność opracowania karty charakterystyki czy wykonanie zgłoszenia PCN.
Z powyższego płyną dwa istotne wnioski:
Jak więc, przy użyciu karty charakterystyki produktu chemicznego, zdeterminować czy jest on klasyfikowany jako stwarzający zagrożenie? Pomocna okaże się tutaj znajomość przepisów rozporządzenia CLP oraz Sekcja 2 karty charakterystyki.
Zaczynając u podstaw należy zwrócić uwagę jak rozporządzenie CLP określa czym są substancje i mieszaniny chemiczne stwarzające zagrożenie.
Dokładny zapis, zgodnie z Artykułem 3 rozporządzenia 1272/2008/WE wskazuje, że:
Substancja lub mieszanina spełniająca kryteria dotyczące zagrożeń wynikających z właściwości fizycznych, zagrożeń dla zdrowia lub środowiska określone w częściach 2–5 załącznika I jest substancją stwarzającą zagrożenie i powinna zostać zaklasyfikowana według odpowiednich klas zagrożenia przewidzianych w tym załączniku.
Powyższy opis, choć nieco tautologiczny, okaże się bardzo przydatny w określaniu, co jest, a co nie jest rozumiane jako stwarzające zagrożenie w myśl przepisów rozporządzenia CLP.
Upraszczając powyższy zapis – jeżeli produkt chemiczny jest klasyfikowany zgodnie z CLP, niezależnie od klasy czy kategorii zagrożenia, to uznaje się go za stwarzający zagrożenie. Przejdźmy zatem do karty charakterystyki oraz informacji o klasyfikacji.
Sekcja 2 karty charakterystyki (o której piszemy więcej tutaj: https://www.sds-create.pl/sekcja-2-karty-charakterystyki-%E2%80%93-identyfikacja-zagrozen) ma za zadanie informować użytkownika o zagrożeniach płynących ze stosowania produktu. W świetle rozważań z wcześniejszych fragmentów tego artykułu jest to więc logiczne miejsce, do którego należy się odnieść, aby sprawdzić czy produkt jest, czy nie jest, klasyfikowany jako stwarzający zagrożenie.
Czasami pojawi się tam bezpośrednio informacja „Produkt nie jest klasyfikowany jako stwarzający zagrożenie zgodnie z rozporządzeniem CLP.”. W takich przypadkach, o ile mamy zaufanie do poprawności dokumentu oraz do dostawcy, sytuacja staje się w pełni klarowna.
Nie zawsze jednak zapis taki musi się tam znaleźć. W takich sytuacjach pozostaje nam analiza:
O tym, dlaczego zwroty EUH są istotne i potrafią zamglić obraz sytuacji opowiemy sobie za chwilę.
Zwroty EUH są tak zwanymi uzupełniającymi informacjami o zagrożeniach. Potrafią brzmieć podobnie do zwrotów H:
Zostały one dodane w rozporządzeniu CLP, aby niejako wypełnić lukę występującą w systemie GHS i rozpoznaną przez unijnych ustawodawców. Musimy jednak pamiętać, że obecność zwrotu EUH w Sekcji 2.2 karty charakterystyki, nie oznacza, że produkt jest klasyfikowany jako stwarzający zagrożenie. Zgodnie z przytoczonym wcześniej fragmentem rozporządzenia, produkt chemiczny jest klasyfikowany jako stwarzający zagrożenie, jeśli spełnia kryteria klasyfikacji zawarte w Sekcjach 2-5 załącznika I do rozporządzenia CLP. Zwroty EUH nie wynikają z tych kryteriów klasyfikacji, co oznacza, że ich przypisania nie powoduje zaklasyfikowania produktu jako stwarzającego zagrożenie.
Jak wspomnieliśmy wcześniej, rozpoznanie czy nasz produkt jest klasyfikowany jako stwarzający zagrożenie jest kluczowe dla określenia dalszych obowiązków prawnych. W celu ustalenia tego elementu możemy posłużyć się następującym schematem:
Jeśli nie mamy karty charakterystyki, zgodnej z przepisami unijnymi (musimy pamiętać, że karta od dostawcy spoza UE nie musi uwzględniać klasyfikacji CLP i obecne tam oznakowanie nie musi być zgodne z przepisami Unii Europejskiej!), to powinniśmy dokonać klasyfikacji sami, aby ocenić nasze obowiązki.
W przypadku pytań lub wątpliwości – skontaktuj się z nami, chętnie pomożemy.